Sprzedaż B2B na tym samym magazynie co B2C: limit kredytowy, spłaszczanie zamówień i portal, w którym klient sam sprawdza status Autorem artykułu jest: Radosław Wegner, Solution Architect, Project Manager w Gardens-Software Hurtowy odbiorca, sieć dwudziestu sklepów, składa w piątek zamówienie na trzydzieści tysięcy złotych. Handlowiec potwierdza, bo to stały klient. Magazyn kompletuje, towar wyjeżdża w poniedziałek. We wtorek księgowość zauważa, że ten sam klient ma dwie przeterminowane faktury na czterdzieści tysięcy i limit kredytowy przekroczony jeszcze przed piątkowym zamówieniem. Towar jest już u niego. W tym samym czasie na tym samym magazynie e-commerce sprzedał ostatnie sztuki modelu, który był zarezerwowany dla innego hurtownika, bo rezerwacja B2B była w arkuszu handlowca, a nie w systemie. Kiedy rozmawiam z firmami, które sprzedają jednocześnie do klientów detalicznych i do odbiorców biznesowych, słyszę często, że proces B2B „jest w zasadzie taki sam jak B2C, tylko większe ilości”. Na poziomie magazynu to prawda. Na poziomie logiki to nieprawda, i właśnie z tego założenia biorą się problemy. W B2C liczy się termin wysyłki. W B2B liczy się też, ale dochodzą warunki handlowe, rabaty, limity kredytowe, blokady sprzedaży, masowe zamówienia z EDI i plików, oraz klient, który chce wiedzieć, co się dzieje z jego zamówieniem, bez dzwonienia do handlowca. W tym artykule chcę pokazać, czym obsługa zamówień B2B w systemie ERP różni się od B2C, co dzieje się, gdy te różnice są obsługiwane w głowie handlowca zamiast w systemie, i jak wygląda proces, w którym limit kredytowy jest sprawdzany zanim towar wyjedzie, towar jest dzielony między kontrahentów według reguły, a klient sam widzi status zamówienia, faktury i rozliczenia w portalu.
Kolekcja zamawiana pół roku przed sezonem: jak nie zgubić danych między PIM-em, arkuszem i ERP Autorem artykułu jest: Radosław Wegner, Solution Architect, Project Manager w Gardens Software W marcu zespół produktowy zamyka kolekcję na jesień. Modele, kolory, rozmiary, zdjęcia i opisy są w programie do zarządzania informacją produktową, bo tam wygodnie pracuje się na treściach. W kwietniu osoby odpowiedzialne za kanały dostają arkusz z kolekcją i wpisują, ile chcą zamówić: e-commerce swoje, salony swoje, hurt swoje. W maju ktoś zbiera te arkusze, sumuje, sprawdza minima dostawcy i wysyła zamówienia do Azji. We wrześniu towar przypływa i dopiero wtedy trafia do ERP jako kartoteki, zakładane ręcznie na podstawie faktury, packing listy i tego, co udało się wyciągnąć z PIM-a. Kiedy rozmawiam z firmami handlowymi, które pracują na kolekcjach, ten proces powtarza się w różnych wariantach, ale zawsze z tą samą cechą: kolekcja żyje w trzech miejscach, a żadne z nich nie jest tym, w którym będzie sprzedawana. Skutek jest przewidywalny. Dane o produkcie są niekompletne, bo część została w PIM-ie, część w arkuszu, a część w głowie osoby, która zakładała indeksy. Ten sam model pojawia się w systemie dwa razy pod różnymi indeksami. A decyzja, ile zamówić, została podjęta w arkuszu, do którego nikt nie wróci, żeby sprawdzić, czy była trafna. W tym artykule chcę pokazać, gdzie ginie jakość danych, gdy kolekcja jest zarządzana poza ERP, ile kosztuje jeden zduplikowany indeks i jak wygląda zarządzanie kolekcją w systemie ERP, w którym planowanie, zamówienia wewnętrzne per kanał, zamówienia do dostawców i późniejsza sprzedaż pracują na tej samej kartotece od pierwszego dnia.
Zamówienia rosną, zespół nie: jak ustawić proces od koszyka do kuriera, żeby ludzie obsługiwali tylko wyjątki Autorem artykułu jest: Radosław Wegner, Solution Architect, Project Manager w Gardens Software Firma sprzedaje w sklepie internetowym, na dwóch marketplace'ach i przez portal B2B. Trzy lata temu miała trzysta zamówień dziennie i pięć osób w biurze obsługi klienta. Dziś ma dwa tysiące zamówień dziennie i dwanaście osób w BOK, które robią dokładnie to samo co wtedy: sprawdzają, czy zamówienie jest poprawne, przepisują je do systemu magazynowego, wystawiają fakturę, generują list przewozowy i wysyłają klientowi potwierdzenie. Każdy nowy marketplace to kolejne dwie osoby. Każdy sezonowy szczyt to nadgodziny i opóźnienia w wysyłce, a w e-commerce opóźnienie w wysyłce to utrata klienta. Kiedy rozmawiam z firmami handlowymi, które szybko rosną, ten problem pojawia się prawie zawsze i prawie zawsze jest nazywany tak samo: sprzedaż rośnie szybciej niż zespół i szybciej niż technologia, która ten zespół wspiera. Wzrost, który powinien być błogosławieństwem, staje się ograniczeniem, bo każdy kolejny procent sprzedaży wymaga proporcjonalnie więcej ludzi, a ludzi nie da się zatrudnić i wdrożyć tak szybko, jak przybywa zamówień. W tym artykule chcę pokazać, gdzie w procesie obsługi zamówienia siedzi praca, która nie powinna być pracą człowieka, jak wygląda automatyzacja obsługi zamówień w ERP, w której zamówienie przechodzi od potwierdzenia koszyka do wydania kurierowi bez udziału BOK, i co w takim procesie zostaje dla ludzi. Bo zostaje sporo, tylko zupełnie inna praca.